ด้วยความมุ่งมั่นเพื่อที่จะสร้าง “มหาวิทยาลัยที่นักศึกษาเรียนแล้วมีความสุข” ที่ได้ทำกิจกรรมร่วมกับผู้อื่น เพื่อส่งเสริมให้เห็นคุณค่าของการสัมพันธ์กับผู้อื่น ในบางกรณีเราอาจต้องสร้างความรู้สึกงงงวย สงสัย เมื่อเกิดการปฏิสัมพันธ์กับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เพื่อช่วยกระตุ้นความสนใจในการแสวงหาคำตอบ เป็นต้น การส่งเสริมให้นักศึกษามีส่วนร่วมทางสังคมและอารมณ์ ด้วยกิจกรรมการเรียนรู้ควรเปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้มีปฏิสัมพันธ์ (interaction) กับสิ่งแวดล้อมรอบตัว ซึ่งเปรียบเสมือนแหล่งความรู้ที่มีคุณค่า โดยอาศัยความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี เพราะเราเชื่อว่าขอบฟ้าแห่งความรู้ไม่ได้สิ้นสุดที่อาจารย์และห้องเรียน ซึ่งแหล่งความรู้ที่อยู่รอบตัวเราที่สามารถนำมาใช้ประโยชน์แก่ผู้เรียนมีหลายแหล่ง หากผู้เรียนมีโอกาสฝึกฝนการนำความรู้ไปประยุกต์ใช้มากๆ ความมั่นใจและความชำนาญในการที่จะนำความรู้นั้นไปใช้ในชีวิตจึงจะเกิดขึ้น